من الان درحالی دارم می نویسم که یه گهواره کنارمه که یه نی نی ۳ ماهه توشه و من دارم با پا گهواره رو تکون می دم.

امیدوارم  فرصت کنم راجع به دنیا اومدنش بنویسم که خیلی برام خاطره ی خوب و به یادموندنی هست .

نازدار خانوم گوگولیم( به قول ملودی) با زایمان طبیعی به دنیا اومدو از لحظه ی تولد چشماش کاملا باز بود و داشت اطرافشو بی صدا نگاه می کرد.

حتی چندساعت بعد توی ساعت ملاقات وقتی هیچ کس توی اتاق نبود من و باباش یهویی همدیگر رو بوسیدیم که هردومون همون لحظه نگاهمون چرخید روی دختر کوچولومون که دیدیم با دقت به ما خیره شده و شرمنده شدیم.

برای امشب هم علی پیشنهاد داد که بریم خونشون و من بعد ازیه کم فکر کردن دیگه به ذهنم نرسید شام چی بذارم قبول کردم.

الآن هم گرسنه ام بود رفتم ۳-۴ تا شیرینی خوردم(از نوع خامه ای) بعد دیدم نه دیگه انگار گرسنمه واقعا.اومدم برم بقیه ی غذای ظهر رو که تقریبا اندازه ی نصف نفر بود،شايدم بيشتر رو بيارم بخورم كه يهو خوردم به گهواره ،ني ني چشماشو بازكرد و خداروشكر دوباره بست.دوباره خوردم به كيس كامپيوتر.دوباره چشماشو با كرد و بست.اين بار خوردم به موس افتاد زمين. ديگه از ترس اين كه ني ني بيدارشده باشه(آخه از ۹ صبح بيداره و تازه نيم ساعته كه خوابيده) اصلا نگاهشم نكردم و رفتم قابلمه ي غذا رو بيارم كه چندتا قاشق بخورم.

خلاصه كه الان شايد يكي دوقاشق غذا توي قابلمه مونده و ني ني هم خوابه خداروشكر.التبه من همچنان دارم با پا گهواره رو تكون مي دم چون هرچنددقيقه يه بار يه تكوني مي خوره و مي ترسم بيدار بشه.

خلاصه اين كه با شيريني هاو غذا يه ته دلي!!! گرفتم فعلا كه ديگه اگه رفتيم خونه ي مادرشوهر و غذا دير شد يا برنج هندي بودكه من نمي تونم بخورم ديگه بالاخره بچه شير مي دم و اينا.

الآن دیگه دارم ماه آخر رو می گذرونم.

فکر نمی کردم بارداری این قدر سخت باشه . مشکل این جاست که نمی شه وسطش یه مدت استراحت کنی و تجدید قوا کنی.

همه بهم می گن شکمم خیلی کوچیکه اما خداروشکر نتیجه ی سونوگرافی عالی بود.و دختری کمبود وزن نداره.

متاسفانه هنوز اسم هم نداره.

دخترم وقتی صدای علی رو می شنوه خیلی ابراز احساسات می کنه و

علی خیلی خوشحال می شه .

یه کمی از دست علی ناراحتم چون حس می کنم از نظر مالی می تونه کاری کنه که کمتر مشکل داشته باشیم اما این کارو نمی کنه.فقط گاهی یه حرکتای کوچیکی ازش می بینم که زیاد امیدوارکننده نیست.

کمی هم از هم دورشدیم شاید چون من مدام حالم بد بود و درد داشتم و غذاخوردن و گاهی حتی نفس کشیدن برام معضل بود.نمی دونم چی کار کنم که این دور بودن برامون عادی نشه .گاهی سعی می کنم فاصله رو کمتر کنم اما علی همکاری نمی کنه.البته خیلی از اوقات هم شاید من کم کاری می کنم.

البته علی رو فوق العاده زیاد دوست دارم و مطمئنم اون هم همین حس رو نسبت به من داره.احساس می کنم شاید چشم خوردیم .

از احوالات مادرشوهر هم بگم که مهمترین نگرانیش توی این دوران بارداری من اینه که چرا دخترش رو به طور رسمی خونمون دعوت نکردیم  (دعوتشون کردم .خواهرشوهری ُ مادرشوهر رو ساعت ۸ شب رسوند خونه ی ما و خودشون اصلا بالا نیومدن و رفتن نمی دونم کجا و ساعت ۹ و نیم اومدن.با کمک علی بیشتر کارها رو انجام داده بودیم  خداروشکر )        و این که چرا توی خونه تکونی عید کمکش نکردیم(خونه ی خودمون رو مادرم خونه تکونی کرد توی عید) .

البته چندوقت یک بار یهو یه کاری برام می کنه مثلا یه بار گوجه سبز برام خرید یا یه بار گفت ظهر   میایم خونتون و غذا هم میاریم .خودش هم ظرفا رو شست و قبل از رفتن ظرف های میوه و چای رو هم شست.

حرف زياد دارم.اما كمر درد اجازه نمي ده زياد پشت كامپيوتر بشينم.سعي مي كنم زودتر بيام و تعريف كنم.

قالب وبلاگ من كجاست؟

من :

 من که نگفتم موز بگیر. می دونی دوست ندارم.

علی : دخترم که دوست داره.

من : اما به من چیز ی نگفته.

علی : به من گفته. بعضی حرفا فقط بین پدر و دختره.

من :

همون طور که اکثریت حدس زده بودید، ني ني دختره

اول این پست رو می ذارم بعد نظرات پست قبلی رو تایید می کنم.

از دست علی ناراحتم. علی گیرشده باید بخندی.

به روی خودم نمیارم.

دستشو می ذاره روی شکمم تا قلقلکم بده که مجبور بشم بخندم.

می گم: علی . این طوری نکن

علی ( با جدیت) : دوست دارم بچه مو قلقلک بدم.

راستی رنگ جورابای  نی نی هم مشخص شد. دوست دارم بدونم چند درصد دوستام درست حدس می زنن.

مي خواستم راجع به اين روزام بنويسم

ديدم هيچي بهتر از اين بازي حالمو توصيف نمي كنه.

هيچي زجر آورتر از اين نيست كه :

_  تويي كه همه چي رو با برنج مي خوردي حتي با ديدن برنج حالت بد بشه.

_  شوهرت مجبور باشه توي يه اتاق ديگه غذا بخوره ،كه تو بتوني راحت غذا بخوري .

_ خونه ي پدرشوهر ،شوهرت همش نگاهت كنه و حواسش بهت باشه كه چيزي لازم نداشته باشي ؛بعد وقتي تو مي فهمي داره نگاهت مي كنه ديگه نتوني غذا بخوري و با ناراحتي بهش بگي: آزار داري؟

_  با كلي سختي و تحمل كرد

ن تهوع ،به زور صبحانه بخوري؛بعد هنوز چند دقيقه نگذشته همشو گلاب به روتون ...

_ حامله باشي . جوگير هم بشي بري كلي برف بازي كني و آدم برفي درست كني . هم سرما بخوري هم امتحان روز بعد رو افتضاح بدي.

_ روي يه برگه بنويسي دوست دارم و بچسبوني پشت در كه همسرت اونو ببنيه قبل از ورود و هر روز جاي برگه رو عوض كني . بعد يه بار كه  خواهرشوهر مياد خونت بعد از رفتنش ببيني كه اون برگه روي ديوار روبروي دستشويي بود ه و يادت رفته برش داري.

_  مادرشوهرت بعد از فهميدن خبر بارداري بگه يه كادو پيش من داريد . بعد فرداش بگه اون پولي كه بهت قرض دادم نصفش كادوت هست..( جريان اين پول مفصله .)

_ مادرشوهرت بخواد عيد بره مسافرت، يه جايي كه قبلا مادرت رفته و گفته لباس هاي  بچه  ي خوبي داره .بعد مادرشوهرت بهت بگه: به مامانت بگو اگه چيزي مي خواد بهم بگه از اون جا برات بگيرم

( منظور سيسموني هست ديگه.  يعني با لحني كه از من توقع نداشته باشيد .اگه چيزي مي خرم بايد مادرت حساب كنه. كه اين مورد  رو دارم براش .منتظر توصيه هاي ايمني شما دراين مورد هستم)

_ كلي ذوق و شوق داشته باشي كه حتما تا رفتن سفر مادرشوهر مشخص بشه جنسيت ني ني براي سوغاتي ، بعد مادرشوهر حرف بالا رو بهت بزنه.

_ كلي درس و كار داشته باشي اما مجبور باشي بشيني وبلاگ بخوني.جوري كه شوهرت به بچتون بگه مواظب باش مامان زياد وبلاگ نخونه ، به درساشم برسه.

_ خيلي وقت باشه كه دوست داشته باشي با شوهرت مفصل حرف بزني راجعبه همه چيز و زندگيت ،اما اين قدر كار روي سر شوهرت ريخته باشه كه نيم ساعت وقت هم پيدا نكني.

_ هر جايي كه خانواده ي شوهر حضور دارن غيرممكنه يه كلمه حرف به شوهرت بزني يا با موبايل با هركسي حتي دوستت صحبت كني  و مادرشوهر و خواهرشوهرا  نگاهشون دقيقا توي صورت تو نباشه .

_  دلت براي خونه تكوني پر پر بزنه اما دكتر بهت گفته باشه چون جفت پايينه بايد  استراحت كني.

_  حتي بوي گرم كردن غذا اذيتت كنه و شوهرت مجبور بشه مدام ساندوچ بخوره  .خود ت هم به جز صبحانه فقط روزي يه وعده گوشت يا جيگر يا نهايتا آش يا ماكاراني بتوني بخوري.

_  گرسنت هست اما حتي فكر خوردن حالت رو بد مي كنه. گزينه هاي خيلي كمي هست كه مي توني خوردنشون رو تحمل كني ، تازه فقط تحمل.

و   ...

اما دوست دارم براي اين بازي يه ادامه هم بذارم.

هيچي خوشايند تر از اين نيست كه:

_ وقتي هنوز خانواده شوهر از وجود ني ني خبر ندارن ، شوهرت چند دقيقه قبل از اماده شدن سفره درقابلمه هاي غذا رو يواشكي برداره تا خنك بشن و بويي هم نداشته باشن.

_  شوهر چون مي دونه دوست نداري موقع بالا آوردن كسي نگاهت كنه وقت يمي ري توي اتاق دنبالت نمياد.

اما از وقتي بهش گفتي آقاي توت فرنگي ،موقعي كه خانوم توت فرنگي بالا مياره شونه هاشو ماساژ مي ده ؛ شوهرت هم موقع بالا آوردن مياد شونه هاتو ماساژ مي ده و بعد هم كيسه ي محتوي گلاب به روتون رو ازتون مي گيره  و دور مي اندازه . بعد دستاشو مي شوره و مي ره بقيه ي غذاشو مي خوره.

_ پدرشوهر ي داشته باشي كه تمام سعيش اين باشه كه كوچكترين خللي توي برنامه ي درسي ، كاري و ... شما و همسرتون پيش نياد.

_ مادرتون هر روز زنگ بزنه و بگه توي فلان بازار گلي لباس و وسيله ي نوزادي قشنگ داشت كه نيم دونستم دخترونه بگيرم يا پسرونه. زودتر معلوم بچت دختره يا پسر.

_  شوهرت هر روز به شكمت نگاه كنه وبا خوشحالي  بگه : ديگه داره معلوم مي شه ها.

دقيقا دو ماهه داره اينو مي گه.

خوب ديگه فعلا كافيه .

شايد بعدا ادامه دادم.

احتمالا خیلی از نظرات این پست رو هم تایید نمی کنم

دلیلش رو می دونید دیگه

بعد از چند وقت كه امتحان داشتم ، مي بينم انگار واقعا از دل برود  هر آن كه ازديده برفت.

اين پست يه كم درد و د ل هست

بیشتر نظرات رو شاید تایید نکنم چون راجع به مطلب خصوصی هست دیگه

بالاخره امتحانا تموم شد.

اول اين پست رو مي ذارم و بعد نظرات قبلي رو كم كم تاييد مي كنم.

بازم علي بايد بره ماموريت . يه ماموريت يه روزه البته.

دوست دارم خونه ي خودم بمونم.

سعي مي كنم لحن صدام جدي باشه تا علي شوخي نگيره حرفمو:

اگه حتما بايد بري ، اشكالي نداره ولي من خونه ي خودمون مي مونم.

دوست ندارم جايي برم فرداشب.ديگه هم با من در اين مورد بحث نكن كه اعصاب ندارم ها.

بعد از اين همه عصبانيت و ناراحتي من ، علي :( با لبخند) اعصابتو بخورم.

علي رو صدا مي زنم : علي ببين صداي چيه ؟

علي از پنجره نگاه كرد و گفت: اين همسايه بغلي ماشينشو روشن كرده نمي دونم داره چي كار مي كنه .

و بعد هم اومد خوابيد .

گفتم : علي صداش خيلي زياده ، بگو ماشينشو خاموش كنه .

علي : ا  مگه خاموش نيست .

فهميدم بله ، بازم علي فوري خوابش برده . آخه خيلي وقتا در حال حرف زدن خوابش مي بره ، بعد يهو تو خواب و بيداري يه چيز بي ربط مي گه .

فهميدم از همون موقع هاست .

ديگه چيز نگفتم كه باز علي خودش گفت :‌نمي شه . هوا سرده.

و خيلي وقتا با علي دعوا داريم سر همين.

 علي يه موز برام آورده بود كه بخورم .

منم هر راهي كه رفتم نشد از زيرش در برم .

علي هم تا مي ديد حواسم نيست يه تيكه از موز رو مي داد بهم و منم مي خوردم.

يهو ديدم علي خودش يه گاز  كوچولو زد .

گفتم : اين موز ديگه دندوني شده . من نمي خورم.

علي  يه تيكه ديگه از موز رو كند كه من ديگه بهانه نداشته باشم .

گفتم : دستت بهش خورده . ديگه دست خورده شده .

بعد خودم نگاه كردم ديدم با چاقو يه تيكه كنده و خورده.

ديدم ضايع است . موز رو ازش گرفتم . يه گاز ديگه بهش زدم  و با يه حالت عجله گرفتم طرف علي .

گفتم : علي بگير و زود باش  بخور .

علي با تعجب نگاهم كرد.

با يه حالت حق به جانب گفتم : اگه نخوري ناراحت مي شم .

علي هم يه لحظه جدي گرفت  و هول شد . ولي بعد فهميد بهش كلك زدم.

اين هم از ماجراي بي نمك موز خوردن من .

بعد از شام من و علی داشتیم ظرف می شستیم و با صدای آروم با هم حرف می زدیم.

صحبت راجع به شیر آب ظرفشویی شد  که کاش    از این شیرای متحرک بود.

یهو مادرشوهر که در دورترین نقطه ی آشپزخونه نسبت به ما قرار داشت ، گفت : فكر كنم داييت هم از اينا  گرفته بود.منم خوشم اومد.

علي :

 من :

خوهرشوهر كه در هال و بسيار دور از آشپزخانه به سر مي برد ، گفت : آره . همون خونه ي دايي ديدي.

من :

علي:

و بعد كه متوجه شدم صحبت هاي خصوصي ما چندان هم خصوصي نيست ؛ حتي با وجود فاصله ي زياد با خواهرشوهر و مادرشوهر :

علي :

من :

البته من می دونم که شیر آب یه موضوع خصوصی نیست که اونا راجع بهش نظر دادن ، اما خوب ما راجع به خيلي چيزاي ديگه هم حرف زده بوديم و ممكن بود راجع به خيلي مسائل خصوصي هم حرف بزنيم چون اصلا احتمال نمي داديم اونا با اين فاصله حرفاي ما رو گوش بدن .

خودمو تنبيه مي كنم؟

دارم از تنهايي زجر مي كشم.

دارم دق مي كنم .

اما اصلا دوست ندارم تو هيچ خونه ي ديگه اي جز خونه خودم باشم.

بيرون چرا ، اشكالي نداره.

حتي ترجيح مي دم شب تا صبح توي خيابونا باشم اما تنها نباشم اما خوب حالا ديگه 8 شبه و خيابونا خاليه .

اما خونه ي ديگه اي غير از خونه ي خودم نه . هيچ جا .

نمي تونم تحمل كنم.

سخت مي گيرم آيا؟

علي نيست . انگار هيچ كس نيست .

فقط با اين اميد كه اين بار ديگه آخرين باره تونستم بذارم بره .

البته كه اون مي رفت چون دست خودش نيست و بايد بره .

اما من نمي تونستم تحمل كنم .

الآن هم مدام به خودم مي گم بار آخره .

اين بارو تحمل كن . ديگه از اين برنامه ها نيست .

شكننده شدم به شدت.

با هيچ كسي مشكل ندارم  اما تا وقتي كه به تنها بودنمو و خونه بودنم كاري نداشته باشه .

امشبم خونه ي خودم مي مونم تنها .

اصلا دوست ندارم كسي در اين مورد بهم كار داشته باشه ؛ كه قطعا همه از روي دلسوزي و نگراني و به فكر بودن هست و خوشحالم كساني رو دارم كه به فكرم باشن و دوستم داشته باشن . اين نعمت خيلي بزرگيه و خدا رو به خاطرش شكر مي كنم.

اما به شدت حساس شدم.

تحمل كوچكترين حرفي رو راجع به اين موضوع ندارم.

اصلا نمي خوام قبولش كنم.

نمي خوام قبول كنم كه علي نيست و تا دو هفته ي ديگه نمياد .

مي خوام فكر كنم علي هست و منم تو خونه ي خودم هستم و زندگيم عاديه و جريان داره.

خيلي اين موضوع اذيتم مي كنه .

اصلا نمي تونم باهاش كنار بيام .

شايد از ضعفم باشه. شايد .

اصلا نمي خوام با اين وضعيت روبه رو بشم.

اين به معني مشكل داشتن با ديگران نيست .

اگه رك به ديگران بگم دوست دارم خونه ي خودم باشم ، قطعا باور نمي كنن چون الآن هيچ كي همچين وضعيتي نداره كه شوهرش اين همه ماموريتاي طولاني بره. هستن اما خيلي كم.

شايد قبلا اين مورد زياد بوده ، اما الآن نيست .

الآن نوع زندگي ها هم فرق كرده ،‌نوع طرز فكرا ، نوع خونه ها، رفت و آمدا ، خانواده ها و ...

نمي دونم ، شايد مي خوام دو هفته تو خونه باشم تا برام زمان نگذره ،يهو ببينم علي اومده و اين دو هفته رو حس نكنم.

انگار زجر مي كشم كه اين دو هفته رو زندگي كنم.

انگار اي دو هفته رو اصلا نمي خوام .

نمي خوام اصلا فكر كنم دو هفته اي هم وجود داره كه من بايد براش تصميم بگيرم.

نفسم دیگه بالا نمیاد .

با همه ی استقامت و محکم بودنی که سعی کردم از خودم نشون بدم و جلوی علی خودم رو قوي نشون بدم ، اما تا از در بيرون رفت ؛ وا رفتم .

برو عزيزم

به سلامت برگردي انشا الله

۱۷ روز .

اميدوارم اين بار  دوام بيارم .

اميدوارم اين بار آخرين بار باشه .

خدايا خودت كمكم كن .

علي نيست اما تو هستي .

اين ۱۷ روز رو مثل دفعه هاي قبل كمكم كن ديوونه نشم .

خدايا به اميد تو.

و من مدام حرص می خورم که خونه نامرتبه.

می گم: علی دوباره ۵ دقیقه گذشت داری حرف می زنی وسط جارو کردن.

یهو انگشت اشاره شو با حالت تهدید می گیره جلوی صورتم و با یه لحن طلبكارانه مي گه: ببين لعنتي !      

منتظر نگاهش می کنم ببینم مثلا چی می خواد بگه .

می گه : ببین لعنتی ! دوست دارم

اعصابمو خرد کرده.

رفتم رو تخت دراز کشیدم  و پتو رو کشیدم روی سرم.

علی اومد بالاي سرم . گفت: ببینمت.

به روی خودم نیاوردم.

رفت یه لیوان آب آورد.

براي اين كه من بيام بيرون ،گفت :آب می ریزم روت. 

گفتم: اگه اين كارو بكني من مي دونم و تو.

علي : اگه ببینمت نمی ریزم.

گفتم : بس کن دیوانه.

علی مدام می گفت: اگه ببینمت دیگه این آب  لیوانو نمی ریزم روت.

منم عصبانی شدم . گفتم اصلا بریز .

یهو علی پتو رو کنار زد و گفت : ديدمت . ديگه نمي ريزم.

داد زدم: احمق ديوانه

علي : واي مهتاب، احمق ديوانه نه؛علي. 4 ساله داري بامن زندگي مي كني . هنوز اسممو ياد نگرفتي.

عاشقتم پسره ي ديوانه كه تو اوج ناراحتميون از همديگه هم مثل من بداخلاقي نمي كني  و منو يه بچه ي كوچيك بي آزار مي بيني كه بايد خرش كني.

تا باشه از اين خر شدنا.

من دیگه نمی تونم

علی این بار بریدم.

نه . ناشکر نیستم

کافر نعمت نباشم ، بارها روي تو ديدم

ليك هر بارت كه بينم شوق ديگر بار باقي

مي دوني علي اگه اين قدر خوب نبودي ، خيالي نبود. شايد خيلي ناراحت نمي شدم از مسافرتاي طولانيت كه به اجبار  از طرف شركت مي ري. اگه ناراحتم مي شدم ديگه ديوونه كه نمي شدم.

اما الآن ديوونه شدم.

شدم مثل دختراي نوجووني  كه عاشق مي شن برا اولين بار.

نشستم آهنگ گوش مي دم و اشك مي ريزم و اصلا تو اين دنيا نيستم.

اما به حرفي كه بهت زدم اعتقاد دارم : اين گرمي و كششي كه بين ما  هست  اگه تا آخر دنيا هم ديگه همو نبينيم از بين نمي ميره.

به قول خودت اون دنيا ديگه نه كار هست ،‌نه مسافرت كاري ،‌نه حتي يه شب كشيك بودن،ديگه اون جا هيچ چيز نيست كه حتي يه لحظه ما رو از هم جدا كنه.

اين كه با خوب بودن  و به خدا اعتقاد داشتن توي اين چند ده سال دنيا   ، خيلي راحت مي تونيم باهم بودمون رو توي اون دنيا براي ابد تضمين كنيم ؛ آرومم مي كنه.

باشه عزيزم

 وقتي توي دنياي ديگه تا ابديت باهميم ،براي اين چندسال كه وقتي هم باهميم مدام درگير كاراي روزمره مون هستيم ؛ جاي ناراحتي نمي مونه.

عاشقتم علي تا ابد

گفتم :بابا بي انصافا . اين كه خيلي زياده . حداقل شمع ۲۰ مي ذاشتيد.

۲۲ سالم شده واقعا؟

فکر کردم اگه علی به بچه توجه کنه من عمرا بتونم تحمل کنم.

دیشب جدی برای بچه دارشدن حرف می زدیم و من دیگه تصمیم گرفتم تا علی نرفته یه زن دیگه بگیره که براش بچه بیاره دیگه خودم قبول کنم .

حرفای علی بعد از جدی شدن قضیه ی بچه :

- مهتاب وقتی بچه دار شدیم دیگه نباید منو کم بوس کنی ها.

- مهتاب نباید بچه رو بوس کردی یادت بره منو بوس کنی ها

- مهتاب به منم توجه کنی ها.

- مهتاب من کم بوسیه* می گیرم ها .

* کم بوسیه : اسم یه نوع بیماریه که علی کشفش کرده . یعنی کمبود بوس

سلام

من برگشتم.

از اين به بعد هروقت فرصت داشته باشم ميام  كه دوباره اعتيادم شديد نشه .

و اگه فرصت پيدا كنم حتما بهتون سرمي زنم و نظر مي ذارم.

حالا اولين پست رو داشته باشيد تابعد:

علي  : ببين  اكرم و اميرحافظ ( سريال جراحت )  هم با اين كه هنوز عقدن و عروسي نكردن ،  شيطوني كردن  بچه دار شدن .  آ خه چرا ما بعد از ۳ سال که عروسی کردیم هنوز بچه نداريم؟

من :

من  ( توي دلم ):باشه من  شدم.

من : نه . من خیلی خسته ام.

علی : تقصیر اون شوهر پدر سوختته که که پدرتو  درنیاورده که حالا این قدر پررو بشی که به شوهرت بگی نه.

چند دقیقه بعد : مهتاب کی بریم سینما؟

من: من که گفتم خستم

علی : وقتی اومدم لنگاتو گرفتم کشیدم بردمت اون وقت می فهمی

نتیجه : سینما نرفتیم. چون خیلی کار داشتیم.

علی تمام این حرفا رو با لبخند و محبت می زد .نه واقعا از روی خشونت

بعدن نوشت :

معتاد شدم .معتاد اینترنتی

بیشتر وقتم به خوندن وبلاگ می گذره.

قبلا  فکرمی کردم تفننیه . اما انگار گرفتار شدم.

می خوام ترک کنم.

می خوام یه چندوقت اصلا فراموش کنم که وبلاگ داشتم .

چون این جا رو خیلی دوست دارم.

یه محیط مجازی با کلی دوست که همش فکرم این جاست و پیش دوستام .

زیاد طول نمی کشه .

وقتی تونستم یاد بگیرم محیط مجازی رو در کنار محیط واقعی داشته باشم و تمام فکرم محدود به دنیای مجازی نباشه برمی گردم.

وقتی برگشتم به کامنت ها جواب می دم و به همه دوستام سر می زنم

نظرات رو هم دیگه تاییدی نمی کنم. اما نظرات قبلی رو وقتی برگشتم تایید می کنم

فراموشم نکنید و لینکم رو حذف نکنید .

دوستون دارم .

فعلا  خدانگهدار.

یهو می بینم با یکی دعوام شده.

انگار دارم فرار می کنم.

بعد یهو می بینم علیه انگار.

آروم می شم .

علی : چی شد؟

من  : هیچی خواب بد دیدم.

روز بعد علی برام تعریف کرد که شب خواب بوده . یهو من داد زدم و با صدای داد زدن من بیدار شده.

علی : مهتاب خوبی؟

مهتاب : گمشو اشغال

علی : چی شده؟

مهتاب : کثافت عوضی

علی گفت اومده بغلم کنه که آروم بشم. بعد یهو من داد زدم : گفتم به من دست نزن.

دیگه علی چیزی نگفته بود    که یهو خودم بیدار شدم و فهمیدم خواب بودم.

علی : مهتاب تلفنو جواب بده.

من : حتما دوستای تو هستن دیگه.

علی  : من دستم بنده خوب.

می رم طرف تلفن.

شماره رو نگاه می کنم.

بله     خود علی داره زنگ می زنه.

تو آشپزخونه  در حال آماده کردن غذاست.

بهش نگاه می کنم.

با خنده می گه : هر کی که هست حتما بوس لازم داره.

و بعد از  رساندن  بوس به آقا  دوباره برگشتم سر  درسم .

صاحبخونه چندتا لاک پشت کوچیک داشت.

یه دختربچه ی سه ساله به صاحبخونه: مامی خوایم از این ماهیا بخریم.

صاحبخونه: اینا لاک پشتن.

دختربچه : ما می خوایم از این ماهیا که اسمشون لاک پشته بخریم